Þar sem við erum alflutt heim þá segi ég hér með þessum bloggskrifum lokið

Myndir af snúllunni okkar munu þó koma reglulega á barnalandið

Þökkum þeim sem hafa fylgst með okkur hérna á meðan við bjuggum úti en núna takið þið bara upp símtólið til að heyra fréttir af okkur eða bara kíkja í heimsókn

Kær kveðja frá fjölskyldunni í Seljahverfinu.

Jæja gott fólk, þá er það bara einfaldlega þannig að við fjölskyldan hefur flust búferlum aftur til Íslands eftir dvölina í Danaveldi.

Íbúðina okkar fáum við afhenta á morgun og nú erum við á fullu í bílaleit og það er ekki eins og mér finnist það skemmtilegasta að rúnta á milli bílasala En bíl verður maður samt sem áður að fjárfesta í því ekki er hægt að vera bíllaus á klakanum.

Heyri í ykkur öllum innan skamms kæru vinir,

Binns og co

Við ætlum greinilega að enda dvöl okkar hér í Danmörku á svipaðan hátt og hún byrjaði. Á þriðjudagskvöldið lentum við nefnilega í þeirri óskemmtilegu reynslu að það var reynt að stela bílnum okkar Hann var tekinn af bílastæðinu heima hjá okkur og líklega var honum ýtt aðeins út götuna en þar hafa þeir gefist upp því þar skildu þeir hann eftir. Til allrar hamingju tókst þeim ekki að koma honum í gang eða eitthvað slíkt svo við eigum enn bíl Að vísu tókst þeim að eyðileggja allt í kringum stýrið, stýrislásinn og hvað þetta allt nú heitir svo að hann er á verkstæði og VONANDI nær kallinn að klára hann áður en við förum heim.

Við erum búin að selja bílinn en þau sem ætla að kaupa hann ætluðu bara að leyfa okkur að hafa hann þangað til við förum. Nú er bara að vona að nýju eigendurnir hætti ekki við að kaupa hann þrátt fyrir þetta Já og þessi tilraun til bílþjófnaðar gerist akkúrat upp á dag tveimur árum eftir að það var brotist inn hjá okkur. Þetta setti allavega punktinn yfir i-ið að við séum að taka rétta ákvörðun með að drífa okkur heim þrátt fyrir að námið hans Orra sé ekki alveg búið. Við erum sko búin að fá meira en nóg

En annars er búið að vera heimapróf hjá Orra þessa vikuna og auðvitað er ég búin að sjá um það fyrir hann þar sem minn maður er ekki sérstaklega sterkur í ritgerðasmíðum og þá sérstaklega ekki á dönsku. En vá hvað þetta var leiðinlegt... þið getið rétt ímyndað ykkur þar sem heimspeki er nógu leiðinleg fyrir og hvað þá á dönsku Svo núna er því að ljúka og þá verður heldur betur tekið á því í næstu viku og öllu komið í kassa því við setjum í gáminn þann 30 jan.

EN maður sér alltaf björtu hliðarnar á lífinu þegar maður lítur á prinsessuna sína Hún meira að segja tók upp á því þennan skemmtilega þriðjudag að fara velta sér. Hún velti sér frá maga og yfir á bak og gerði það aftur og aftur. Klára stelpan okkar finnur leið til að hún þurfi ekki að liggja á maganum því það finnst henni alls ekki skemmtilegt

Nóg í bili, best að skella einhverju í kassa.

Binna

Jæja þá er Arna Sól búin að fá að borða í fyrsta sinn, skvísan fékk graut í síðustu viku. Henni fannst þetta frekar gott og sleikti alveg út um

Hér fylgist hún spennt með þegar pabbi hennar hrærir saman grautinn

Þau feðginin njóta þessara stunda saman og ég má vera glöð með að fá að sitja við hlið þeirra þegar hún fær að borða. Orra finnst alveg sjálfsagt að hann fái að gefa henni að borða þar sem ég er búin að sjá um að næra hana sl. fimm og hálfan mánuð, núna finnst honum vera komin röðin að honum

Það var auðvitað farið í búðina daginn eftir og keypt matarstell fyrir prinsessuna

Hún borðar alltaf meira og meira með hverjum deginum núna og mjög lukkuleg með grautinn sinn.

Hilsen,

Binns

Jæja þá er komin dagsetning á flutninginn okkar Við vorum að panta okkur flug heim og lendum að kvöldi til þann 1. feb svo niðurtalningin er hafin hér til hliðar Vorum svo heppin að miðana fá afmælistilboði hjá Icelandexpress svo við sluppum frekar ódýrt í þetta sinnið

Hjúkkan kom til okkar í gær og kíkti á Örnu Sól. Veikindin höfðu greinilega sitt að segja hjá skvísunni okkar því hún vó 7400 gr núna en fyrir viku síðan var hún 7550 gr. Svona getur þetta verið en gott er að hún hafði góðan forða fyrir og svo verður hún nú fljót að vinna þetta upp með rjómanum hennar mömmu sinnar Mikilvægast er að hún er nánast búin að ná sér að fullu, allt annað að sjá litla orminn okkar sem er fá sína miklu orku alveg tilbaka

Hlökkum til að sjá ykkur öll í byrjun feb.

Knús,

Fjölskyldan í Bauna

Jæja þá er Arna Sól að stíga upp úr veikindinum, var fyrst hitalaus í gær og hún er að vinna upp þróttinn að nýju Hún er svona smám saman að hressast en sefur enn mjög mikið, er ekki með mikið úthald þetta litla grey.

En það er greinilegt að það tekur einn við af öðrum í þessari fjölskyldu því nú er ég að fyllast af kvefi og frekar slöpp. En það er ekkert í boði fyrir mömmuna að verða lasna því maður verður að sinna skvísunni þar sem Orri er á fullu í prófum. En maður er auðvitað svo mikið hörkutól að maður harkar þetta af sér

Annars tók ég mig loks til og skellti jólamyndunum á barnalandið. Hér má sjá Örnu Sól með jólagjafir á aðfangadagskvöld og meira að segja farin úr jólakjólnum og komin í náttfötin

Við óskum ykkur gleðilegs árs og þökkum allar góðu stundirnar á liðnu ári. Hlökkum mikið til að koma heim og hitta ykkur öll mun oftar á árinu.

Arna Sól byrjar árið 2007 ekki vel þar sem hún er í fyrsta skipti veik Greyið stelpan okkar er með hita, þvílíkan hósta og komin með í annað lungað Við fórum til læknisins í morgun og er hún komin á pensilín og vonum við að hún verði fljót að hrista þetta af sér. En það er ekkert erfiðara en að horfa upp á barnið sitt svona veikt

Þráinn bróðir kom til okkar og var með okkur um áramótin... ekki slæmt þegar litli brósi kemur og hefur hann nú komið til okkar öll þessi þrjú áramót sem við höfum verið í DK. Verst er þó að frænka hans skuli vera svona lasin akkúrat þegar hann kemur en hann fær nægan tíma með henni von bráðar á Íslandinu góða.

Jólamyndir koma innan skamms inn á barnaland þegar tími gefst.

Áramótaknús,

Binns og co

Arna Sól varð þriggja mánaða á fimmtudaginn og er auðvitað alveg flottust Hjúkkan kom heim og vigtaði hana og er hún orðin 6200 gr. Arna Sól var ekki sátt við að hún skyldi vera vakin og klædd úr til þess að vigta hana og grét því allsvakalega á hjúkkuna. Ég held að kellan hafi orðið hálf skelkuð því hún lét sér það bara nægja að vigta hana og mældi hana ekki. Ég var einmitt að ræða við hana að hún vildi ekki totta snuð hjá okkur og þá vildi hún endilega fá að prufa. Ég lét hana fá snuð og litla þrjóskusnúllan okkar vildi heldur ekkert totta hjá henni heldur öskraði bara vel á hana Svo sagði hún að þetta væri alveg rosalega dugleg stelpa sem hefði það mjög gott og eina sem hana vantaði væri snuð. Það er ekki eins og við foreldrarnir þurfum hjúkrunarfræðing til að segja okkur það

Svo fórum við til læknisins í gær í þriggja mánaða sprautuna. Arna Sól var nú heldur sáttari þar og brosti bara til hans. Eftir sprautuna þá kom aðeins svona sár grátur en var fljót að hætta og hélt bara áfram að brosa Hún hafði það svo gott skottan að við mæðgurnar skelltum okkur á kaffihús ásamt Ásdísi, fyrst við vorum komnar í bæinn. Mamman var pínu stressuð yfir því að hún myndi fá hita eftir sprautuna en sem betur fer, enn sem komið er, er hún fersk og sefur úti í kuldanum sem er kominn til Danmerkur.

Í kvöld mætast FC København og Man United í Parken og ætlar Orri að skella sér með strákunum á leikinn. Annars finnst mér að ég ætti nú frekar að fara því ekki er kallinn minn mikill fótboltafan en hann er alveg laus við það að hafa mjólk í brjóstunum sínum svo ekki kemst mamman í burtu Gaman hefði verið að upplifa slíkan leik en það verður bara seinna.........

Komnar nýjar myndir inn á barnalandið.

Knús,

Binns og co

Í gær sunnudaginn 15 okt var skírnardagur prinsessunnar okkar og hlaut hún nafnið Arna Sól. Hún var skírð í höfuðið á Erni sem er móðurbróðir Orra.

Dagurinn var yndislegur í alla staði, athöfnin mjög falleg og látlaus. Orri hélt á Örnu Sól undir skírn. Prestur var séra Sigrún úr Árbæjarsókn. Pabbi minn og Örn frændi Orra (sem fékk nöfnu) voru skírnarvottar. Þráinn bróðir söng einsöng lagið "Þitt fyrsta bros" við undirleik Berglindar vinkonu sinnar á gítar ásamt því sem hann leiddi söng skírnarsálmanna við gítarspil Berglindar. Ég og Þráinn sáum um ritningarlestur. Athöfnin var haldin heima hjá frænku minni svo hún var mjög persónuleg og skemmtileg.

Síðan voru auðvitað flottar veitingar bornar á borð þar sem mamma var okkar stærsta hjálparhella. Jói Fel sá um skírnartertuna sem var mjög falleg og bragðgóð. Dagurinn var sem sagt hinn allra besti og við foreldrarnir í skýjunum með allt saman.

Myndir koma inn á barnaland við fyrsta tækifæri,

Binna

Við mæðgurnar vorum súperduglegar í gær. Um leið og skottan sofnaði í gærmorgun skellti ég myndum inn á barnalandið og þar sem hjúkrunarkonan var veik á fimmtudaginn þegar hún átti að koma til okkar þá röltum við mæðgurnar á svokallað opið hús þar sem hjúkrunarfræðingar eru. Auðvitað varð maður að vita hvað telpan hefur þyngst og þess háttar áður en við komum á klakann. Hjúkkan vigtaði hana, mældi og tók gott tékk á henni. Skvísan okkar brosti þvílíkt til hennar þrátt fyrir að ég hafi vakið hana til að láta líta á hana og náði hún alveg að bræða hjúkkuna sem sagði að hún væri súperdugleg stelpa Hún er líka að þyngjast vel og er núna orðin 5700 gr og 58 cm. Rjómablandan hjá mér er alveg að virka á hana

Svo þegar þessu tékki var lokið röltum við í verslunarmiðstöðina og redduðum því sem redda þurfti fyrir Íslandsferðina. Þá var rölt heim á leið og skutlan svaf nánast allan þennan tíma fyrir utan að borða hjá mömmunni . Þetta var nokkuð góður göngutúr hjá okkur mæðgum enda svona ca 10 km. Mér fannst ég því vera súperdugleg í gær eins og litla skvísan fékk að heyra að hún væri Það má því með sanni segja að við séum súpermæðgur

Það styttist heldur betur í klakakomu okkar og við lendum heima annað kvöld. Hlökkum til að heyra í ykkur og við skötuhjúin verðum með okkar gömlu góðu símanúmer.

Sjáumst,

Binna og co